The Sea Inside ( دریای درون )
ژانر : بیوگرافی ، درام
سال انتشار : ۲۰۰۴
مدت نمایش : ۱۲۶ دقیقه
داستان فیلم : اقتباسی از زندگی واقعی «رامون سم پدرو» است. رامون که در ابتدای جوانی قطع نخاع شد ۳۰ سال تلاش کرد تا دادگاه حق مرگ آسان را برایش به رسمیت بشناسد تا بتواند به زندگی خود پایان دهد…
تحلیل روانشناسی فیلم:
جنگ و گریز با مفهوم مرگ در یک شخصیت سرسخت
فیلم دریای درون، فیلمی کاملاً اگزیستانسیالیستی بوده و تماماً منعکس کننده ی افکار وجودگرایانی چون رولومی، بوگنتال، یالوم، سارتر، کامو و ... است. موضوع کلیدی فیلم حول موضوع "حق زندگی" در مقابل "التزام زندگی" و نیافتن معنایی برای تداوم زندگی می گردد. فردی که علیه تمام قواعد و چارچوبهای ادیان و باورهای عوام، در رابطه با التزام مرگ و زندگی به پا خاسته است. صحنه های بسیار بکر و به یاد ماندنی در فیلم وجود دارند که تقابل بین مرگ و زندگی، تولد و مردن را به زیبایی به تصویر کشیده اند. دریای درون، فیلمی نیست که بیننده آن را خیلی زود از یاد ببرد. بلکه شاید روزها و هفته ها با او باقی بماند و ذهنش را به خود درگیر کند. آدلر روانشناس و بنیانگذار رویکرد فردی معتقد بود زندگی ذاتاً بی معناست و این ماییم که بدان معنا میبخشیم. یالوم در کتاب روان درمانی وجودی اش چنین می گوید: "یکی از تعارضات وجودی که آدمی همواره با آن دست و پنجه نرم می کند ناشی از جستجو و تقلای او جهت یافتن معنایی برای زندگیست؛ آن هم در دنیایی که خود ذاتاً بی معناست و آدمی به درونش پرتاب شده است"
