The Conductor ( ارکستر )

ژانر : بیوگرافی ، درام
سال انتشار : ۲۰۱۸
مدت نمایش : ۱۳۷ دقیقه
داستان فیلم : روایت واقعی زندگی آنتونیا بریکو ، هنرمندی که آرزو داشت یک رهبر ارکستر شود. با اینکه با محدودیت‎های فراوانی روبرو شد ، اما دست از تلاش برنداشت تا به آرزویش برسد و…

تحلیل روانشناسی فیلم:
خستگی ناپذیری در انسان های متعالی
فیلم به شکل واضحی خودش را به گفتمان مهم جنبش «من هم»، «فرهنگ کنسل»، و مباحث مرتبط با تفکیک/عدم تفکیک هنرمند از هنر الصاق می‌کند. بنابراین، چیزی که ما در اینجا داریم یک داستان واقعی کم تر شناخته شده از یک زن جوان اهل هلند است که در اوایل قرن بیستم در نیویورک بزرگ شده است و آرزو دارد که روزی یک ارکستر را رهبری کند. نام او در نهایت آنتونیا بریکو می شود؛ که تا به حال نام او را شنیده اید؟ نه. دلیل این امر، همان طور که فیلم سعی در انتقال آن دارد، این است که پس از آن، مانند اکنون، نقش یک رهبر ارکستر منحصرا به عنوان یک حق مردانه در نظر گرفته می شود. طبیعی است که این یک مساله جاری است، اما آیا تلاش های جزئی برای شکستن این فضای بسته حکم یک فیلم تمام عیار را دارد، یا داستان به شدت اغراق شده است. همچنین تمرکز زیادی روی چهره شخصیت های اصلی وجود دارد که نگاه کردن به برخی از آن ها لذت بخش است. با این حال، دوربین به ندرت بر روی چشم ها تمرکز می کند، جایی که، شوک ، وحشت و عمق شخصیت در آن نهان شده است.