Oppenheimer ( اوپنهایمر )
ژانر : بیوگرافی ، درام ، تاریخی
سال انتشار : ۲۰۲۳
مدت نمایش : ۱۸۰ دقیقه
داستان فیلم : داستان دانشمند آمریکایی، جی. رابرت اوپنهایمر و نقش او در توسعه بمب اتمی.....
تحلیل روانشناسی فیلم:
نبوغ در جنون کشتار
«اوپنهایمر» هم یک بیوگرافی است، هم معمایی، بحثبرانگیز و یک مطالعه شخصیتی متراکم. علیرغم اینکه فیلم همیشه به صورت خطی پیش نمیرود، گزارشهای در همتنیده از نظر منطقی و احساسی، منسجم باقی میمانند و پرترهای از یک شخصیت بحثبرانگیز را ترسیم میکنند که هم همذاتپنداریبرانگیز است و هم متهمکننده. خود فیلم یک محاکمه است ، درست مانند بازجوییهای اوپنهایمر و اشتراوس. شاهکار سه ساعته نولان ذهن ما را با جزئیات مکانیک کوانتومی پر میکند تا داستان یک فیزیکدان نظری آمریکایی که به اختراع سلاح نهایی کشتار جمعی کمک کرد و در نهایت به خاطر دیدن نتیجهاش بابت این کار افسوس خورد، روایت کند. پرتره نولان از پدر بمب هستهای یک پیروزی است، مثل اینکه شاهد شکافته شدن خود تاریخ باشیم. اوپنهایمر فیلمی است که همزمان در صمیمیترین و کیهانیترین مقیاسها کار میکند. فیلم به جای دنبال کردن یک روایت بیوگرافی معمولی، حول دو رویداد مهم در زندگی اوپنهایمر می چرخد: ایجاد بمب اتمی به عنوان بخشی از پروژه منهتن در طول جنگ جهانی دوم و جلسات امنیتی او در دهه ۱۹۵۰، جایی که او به طور علنی اشاعه سلاح هسته ای را انکار می کند. در سرتاسر فیلم، اوپنهایمر بین صحنههای رنگی و سیاه و سفید جابهجا میشود و در طول مسیر به کارهای تئوریک اولیه قهرمان فیلم و کاربرد عملی آن تئوری علمی نگاه میکند. وابستگی های نظامی ناخواسته اوپنهایمر حس آسیبناپذیری سیاسی او را تشدید میکنند. همچنین درگیری های ذهنی او با سیاست های چپ و کمونیستی در دوران جوانی اش را به تصویر می کشد، افکاری که در نهایت پس از جنگ مجددا به سراغش می آیند. این فیلم همواره غرور اوپنهایمر را بهعنوان بزرگترین عیب او برجسته میکند، که منجر به اشتباهات تاکتیکی در جهتیابی در چشمانداز سیاسی جنگ جهانی دوم میشود، جایی که ایالات متحده علیرغم تضادهای ایدئولوژیک با کمونیسم برای مدت کوتاهی با اتحاد جماهیر شوروی همسو شد.
