Dancer in the Dark ( رقصنده در تاریکی )

ژانر : جنایی ، درام ، موزیکال
سال انتشار : ۲۰۰۰
مدت نمایش : ۱۴۰ دقیقه
داستان فیلم : زنی مهاجرت کرده به امریکا که در آستانه نابینایی ارثی ست . او برای تامین هزینه عمل فرزندش برای جلوگیری از کور شدن تلاش می کند. او عاشق موسیقی و رقص است. در حین کم شدن تدریجی بینائی، دزدیده شدن پول او باعث ورودش به مسیری دیگر می شود…

تحلیل روانشناسی فیلم:
ممکن است با فیلم به این نتیجه نا امید کننده برسید که دنیا جای نابودی رویاهای انسان است
کوری نماد جبر خداوندی و دزدیده شدن پول نماد ظلم آدم های دیگر است. اصلاً انسان خوب برای چه در این دنیا آمده است؟ آیا سخن فرشتگان که به خداوند گفتند چرا چنین موجودی را می آفرینی درست بوده است؟ فیلم جواب روشنی به این جمله نمی دهد. تلاش سلما برای نجات فرزندش حس شیرینی از امید است و دنیای پست ، سرشار ست از تلخی نا امیدی. و این تماشاگر است که باید بر اساس جهان بینی خود، فضای غالب را درک کند. فیلم رقصنده در تاریکی با به تصویر کشیدن رنج های انسان در دنیای آرام بخش موسیقی سعی دارد با نگاهی فلسفی به همه چیز کنایه بزند. فیلم داستان یک جنایت، ایثار مادر و بیرحمی تقدیر را باز می گوید، و بیانیه ای است علیه مجازات اعدام (مرگ). این فیلم ترکیبی غریب از ژانر های تراژدی و موزیکال را خلق کرده است. فیلم رفصنده در تاریکی در باب جبر است. زنی که حتی شمایل یک دختر باکره را دارد و با فرزند پسرش می تواند نمادی از مریم مقدس در عصر مدرن باشد. مادر تنها و بی کسی که با وجود بینایی ضعیفش سعی دارد تا قبل از کور شدن شبانه روز کار کند تا بتواند اندوخته کافی برای جراحی پسرس فراهم کند. فیلم در باب خیال است. ولی خیال پردازی مادر نابینای داستان نه فانتزی است و نه تخیلی و فرازمینی. بلکه خیال او به رقص در آمدن آدم ها ، آواز خواندن و زندگی کردن یک فیلم موزیکال است.فیلم در باب حیوان صفتی انسان ها است. انسان هایی که از ضعف تو برای نجات خود استفاده می کنند و در پس نقاب زیبا و خوشگل خود یک حیوان درنده هستند که برای بقا به روح دیگری تجاوز می کنند.