Bardo, False Chronicle of a Handful of Truths
( باردو، وقایع‌نگاری نادرست یک مشت حقیقت )

ژانر : درام ، کمدی
سال انتشار : ۲۰۲۲
مدت نمایش : ۱۱۱ دقیقه
داستان فیلم : یک خبرنگار مشهور مکزیکی بعد از مدتی به خانه بازمی‌گردد. اما این آغاز دردسرهای او است چون باید با مسائلی همچون بحران هویت، روابط خانوادگی و خاطرات گذشته‌اش رو به رو شود.…

تحلیل روانشناسی فیلم:
اگزیستانیالیسم
هدف اصلی فیلم پرداختن به موضوعات هویتی‌ای مانند فلسفه‌ی مرگ، تبعید، رنج از دست دادن عمر و شکنجه‌های خاطرات است. اما عامل مهمی مانند خاطرات آزاردهنده‌ای که از ستم استعمارگران نشان داده می شود ؛ محوریت بیشتری دارد. در سکانسی ، سیلوریو از در خارج می‌شود و با عبور از راهروی تاریک به اتاق کودکی‌اش می‌رود، جایی که زمانی مبدا تمام فانتزی‌هایش بود. در این هنگام، او دوباره با وحشت‌هایش گلاویز می‌شود. یکی ترس از مرگ و دیگری به جا گذاشتن میراثی بیهوده و پوچ. جنبه‌ی احساسی داستان هم مربوط به رنج سیلوریو در دوری از وطن است. معنای اصلی داستان، ماجراجویی اگزیستانسیال در هویت فردی، حرفه‌ای و ملی است. «باردو» سکوتی است بین دو شعار که در ابتدا می‌میرد و در نهایت متولد می‌شود. اگرچه معنای تولد، در این شعار و این فیلم، با مرگ یک است اما هیجان زیستن با خاطرات امید را در زمان حال خلق می‌کند. به این معنا که یک انسان، تنها از زمان و به خاطر سپردن آن می‌تواند لذت ببرد. فیلم قرار نیست چیزی از واقعیت زمان را برای بیننده بازسازی کند بلکه تلاشی است برای بازسازی واقعیتی که در ذهن به وجود آمده است.